رفع مشکل درگاه پرداخت آنلاین

به گزارش روابط عمومی مؤسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران، از تاریخ ۲۵ فروردین ماه، درگاه پرداخت آنلاین مؤسسه دچار اختلالات فنی شده بود که با پیگیری های صورت گرفته، مشکل مرتفع گردیده است و خیرین گرامی می توانند همانند گذشته کمک های نقدی خود را از طریق پرداخت آنلاین وب سایت یاران مهربانی انجام دهند.

 

فرآیند مددکاری اجتماعی (بخش سوم)

در ادامه بررسی مراحل فرآیند مددکاری اجتماعی به سه مرحله دیگر اشاره ای خواهیم داشت:

مرحله تدوین برنامه کمکی: مهمترین اقدام مددکار اجتماعی بعد از مطالعه و تشخیص تدوین برنامه یا برنامه های کمکی برای حل مشکل یا مشکلات و رفع نیاز یا نیاز ها با مشارکت مراجع است که به این مرحله برنامه ریزی نیز می گویند. در این قسمت لازم است در ابتدا تعریفی از برنامه ریزی ارائه شود.

برنامه‌ریزی، فرایند تفکر در رابطه با فعالیت‌های لازم برای رسیدن به هدف مطلوب است. برنامه‌ریزی اولین و مهم‌ترین فعالیت لازم برای دستیابی به نتایج مطلوب است. بسته به فعالیت‌ها، هر برنامه می‌تواند که بلندمدت، میان‌مدت یا کوتاه‌مدت باشد.

اجرای برنامه های کمکی: پس از تدوین برنامه کمکی اجرای برنامه ها شروع می شود تا زمانیکه برنامه اجرا نشود، وجوه قوت و ضعف و به عبارتی دیگر کارایی آن مشخص نخواهد شد.

  • در این مرحله نیز مثل بقیه مراحل فرایند مددکاری اجتماعی، مشارکت و همکاری مراجع بسیار مهم و ضروری است، چون برنامه ها عمدتاً بر عهده مراجع است.
  • اجرایی بودن و عملی بودن برنامه در این مرحله تاثیر گذار است، در نظر داشتن توانایی ها و امکانات مراجع خانواده و جامعه در تدوین برنامه های کمکی اجرا را آسان تر می کند

ارزیابی برنامه ها: پنجمین مرحله از فرآیند مددکاری اجتماعی، ارزیابی برنامه های در حال اجرا و اجرا شده است. ارزیابی برنامه ها به مددکار و مراجع کمک می کند که بدانند استقلال نسبی مراجع یا اجرای برنامه ها تحقق می یابد یا خیر و اگر اشکالی وجود دارد در کجاست؟ (ارزیابی در تمام روش های مددکاری اجتماعی عبارت است از اینکه اجزای برنامه تا چه حد توانسته است هدف های مورد نظر را برآورده نماید).

گردآورنده:  فاطمه قهرمانی (مددکار اجتماعی مؤسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران)

 

تأثیر ساخت دستبندهای مهره ای بر مهارت های دست ورزی مددجویان

توجه و تمرکز مددجویان در انجام فعالیتهای هنری بسیار حائز اهمیت است . و تلاش پایدار ایشان و انجام فعالیتها بدون حواس پرتی برای توسعه تسلط ایشان بر کار مؤثر است .
بنابراین برای مددجویانی که در کنترل دست ورزی دچار مشکلات احتمالی می باشند هنر های دستی می تواند بسیاری از این مشکلات را برطرف نماید. از جمله مشکلاتی که مربوط به تسلط بر دست می باشد مانند فعالیت هایی که نیاز به دست کاری اشیاء دارند از قبیل : داشتن مشکل در گرفتن و رها کردن ، استفاده از تمام دست برای دست کاری یک شی ء ، بازکردن جعبه ، برش دادن ، نخ کردن مهره ، استفاده از ابزار ها و …
انواع هنر های ساختنی با مواد مختلف مانند ساخت دستبند های چوبی ، پلاستیکی ، فلزی با ابزار های مختلف ساخت می تواند علاوه بر تقویت مهارتهای دست ورزی نیروی خلاقیت آنان را نیز پرورش دهد.
علاوه بر آن استفاده مکرر از دست غالب ، اقدامات کوچکی چون گرفتن , نگه داشتن , فشار دادن یا گرفتن چیزی بین دو انگشت اشاره و شست باعث استقامت و استحکام بیشتر عضلات و تسلط بهتر بر عملکرد دستها می شود .
رشته کردن مهره های رنگی در نخ های رنگی ، علاوه بر اینکه مددجویان را با رنگ ها آشنا می سازد و باعث بهبود دقت و تمرکز در ایشان می شود , تأثیر بسزایی در پرورش خلاقیت و ایجاد عواطف خوش و شادی آور در مددجویان دارد .
بنابر این با استفاده از تشویق و تقویت مثبت و صرف وقت کافی می توان علاوه بر سوق دادن مددجویان به سمت استقلال بیشتر کمک کرد تا در انجام فعالیت ها به اعتماد به نفس و خودباوری بیشتری دست یابند با اینکه ممکن است بسیاری از ایشان در ابتدای کار اظهار ناتوانی کنند و به دلیل عدم توانایی و خستگی سریع دست از کار بکشند .

با تشکر از مقالات خانم دکتر شهره یوسفی و متخصصان کلینک توانبخشی روشا

 

گردآورنده: شیرین ترحمی، مربی آموزشی مؤسسه خیریه توانبخشی معلوولین ذهنی تهران

تاثیر ورزش در زندگی افراد توانیاب (معلول)

اثرات ورزش با توجه به اهمیت حیاتی آن برای معلولین از دیدگاه های مختلف مورد بررسی قرار می گیرد. به طور کلی هدف از ورزش برای معلولین، به حرکت درآوردن و قرار دادن آنان در یک مسیر عادی زندگی و حتی الامکان خودکفا نمودن آنان می باشد. اثرات ورزش برای معلولین را به شرح زیر می توان خلاصه نمود:

۱٫ اثرات فیزیولوژیکی :
الف- تامین قدرت عضلات، جلوگیری از آتروفی عضلات و بالاخره جایگزین نمودن فعالیت های اندام های سالم به جای اندام های معلول
ب- جلوگیری از نارسایی های دستگاه قلب و گردش خون و تنفس معلولین با توجه به مشکلات حرکتی که غالبا با آن مواجه هستند حرکات آنان نسبت به افراد غیر معلول کمتر می باشد و همین کم حرکتی زمینه را برای نارسایی های قلب و گردش خون و تنفس فراهم می سازد.
ج- انجام حرکات پَسیو، اَکتیو، مقاومتی و کمکی در تمام سطوح مفاصل باعث حفظ دامنه حرکتی آن و جلوگیری از خشکی مفاصل می گردد و در نهایت منجر به حفظ شکل عادی بدن فرد دارای معلولیت می شود.

۲٫ اثرات درمانی و کلینیکی ورزش :
اضافه نمودن فعالیت های ورزشی به درمان هایی از قبیل فیزیوتراپی، هیدروتراپی و … بعد از ترک بیمارستان اقدامی به جا و لازم و موثر برای معلولین می باشد. معلولین غالبا به خاطر محدودیت های حرکتی و مسائل دیگر دچار سنگ های کلیوی، مثانه و یبوست و … می شوند و تحقیقات نشان داده است معلولینی که به ورزش می پردازند غالبا کمتر دچار مشکلات یاد شده می شوند. علاوه بر آن، یکی دیگر از مشکلات معلولین چاقی می باشد که نه تنها تحرک آنان را مشکل می سازد بلکه باعث ایجاد نارسایی های قلبی و تنفسی می شود. پرداختن به فعالیت های ورزشی به خصوص فعالیت های هوازی جلوی ازدیاد وزن را گرفته و منجر به تقویت دستگاه قلب و گردش خون و تنفس می شود.

۳٫ اثرات روانی ورزش:
به طور کلی نارسایی های جسمی بر روی ذهن اثر می گذارد و در نهایت نارسایی های روانی را به دنبال دارد. پرداختن به فعالیت های ورزشی نه تنها باعث می شود که فرد کمتر به معلولیت خود توجه نماید بلکه غالبا آن را به فراموشی می سپارد.

۴٫ اثرات اجتماعی ورزش:
در مجموع، افراد معلول، گوشه گیر و منزوی هستند. البته یکی از علل آن را می توان عدم آگاهی خانواده ها و اجتماع نسبت به پدیده معلولیت دانست. ورود به اجتماعی کوچک ورزشی از یک محیط بسته زمینه را برای ورود به اجتماعات بزرگتر فراهم می سازد در واقع برای معلولین ورزش کانالی است جهت اجتماعی شدن و بازگشت به مسیر عادی زندگی.

 

گردآورنده: رضا درینی

انجام تست کرونا از مددجویان مؤسسه توسط شبکه بهداشت شمیرانات

شبکه بهداشت شمیرانات با حضور در مؤسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران، اقدام به انجام آزمایش کرونا از مددجویان این مرکز کرد.

به گزارش یاران مهربانی، متخصصان شبکه بهداشت شمیرانات، صبح چهارشنبه، با حضور در مؤسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران اقدام به انجام تست کرونا به صورت PCR و Rapid Test کردند.

مؤسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران، واقع در خیابان شریعتی، بصورت شبانه روزی و با کمک های مردمی از حدود ۱۰۰ معلول ذهنی، نگهداری و مراقبت می نماید.

فرآیند مددکاری اجتماعی (بخش دوم): تشخیص

مرحله تشخیص دومین مرحله پس از جمع آوری اطلاعات در مددکاری اجتماعی می باشد. تشخیص در مددکاری اجتماعی یعنی اینکه مشکل یا مشکلات، نیاز و یا نیازهای مراجع بر اساس اطلاعات جمع آوری شده مشخص شود. بررسی مشکل از طریق اندیشه برای تعیین اهمیت، ماهیت و سازمان مشکل و تعیین ارتباط متقابل میان ابعاد گوناگون مشکل و ارتباط آن با حل و رفع مشکل شامل سه بخش است:

  • تشخیص پویایی: شناخت و درک مشکل جاری مددجو به آن گونه که او آن را تجربه می کند و عوامل مؤثر در بوجود آمدن و عوامل تقویت کننده روانی، جسمانی یا اجتماعی و اثرات آن بر روی آسایش مددجو، موقعیت او و خدمات متشکل و منابع مختلف است.
  • تشخیص بالینی: پوششی در جهت رده بندی ماهیت بیماری فرد است. وقتی مشخص شود، ساخت شخصیتی یا افعال و کارهای او خالق یا تأثیر شدیدی بر مشکل و یا حل آن دارد، ماهیت عدم تطابق یا کارکرد شخصیتی مطرح است که نیاز به تشخیص بالینی دارد (ماهیت بیماری، صفاتی که منجر به بیماری شده، نیازها و شیوه های رفتاری که منجر به نارسایی کارکرد اجتماعی او شده و تأثیر این اختلال بر روابط اجتماعی و متقابل او با دیگران و حتی مددکار
  • سبب شناسی (علت و معلول): این تشخیص عموماً کمتر با علل نزدیک و فوری مشکل مرتبط است و اکثر پیوند به آغاز و شرح احوال مشکل و یا مشکلات درون ساخت شخصیتی فرد مرتبط است. تاریخچه تجارب ناموفق و ناسازگار مددجو بویژه راه حل هایی مثل کناره گیری، عقب نشینی، تجاوز یا کشمکش کورکورانه یا سازش و مصالحه به گسترش مشکلات عاطفی و رفتار او بستگی دارد که برای رفع مشکل وی نیاز به درک علل رنجش ها و میزان توانایی مددجو در مبارزه با آنهاست ( بررسی تاریخچه تجارب ناموفق و ناسازگار، راه حل هایی که برای رفع ناملایمات بکار برده مثل کناره گیری، عقب نشینی، تجاوز و کشمکش کورکورانه، سازش و مصالح انحراف یا نوعی جایگزینی سازنده)

سه نکته حائز اهمیت در تشخیص مشکل:

  • ماهیت مشکل و واقعیت هایی که باید بر آنها نفوذ کرد.
  • ماهیت فردی که دچار مشکل شده
  • مقاصدی که جستجو می کنیم و وسایلی که در اختیار داریم

 

گردآورنده: فاطمه قهرمانی (مددکار اجتماعی مؤسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران)

امکان یک ماه مرخصی مددجویان در ایام کرونایی

در برخی از مؤسسات توانبخشی خصوصی، خانواده‌ها می‌توانند مددجویان را تا یک ماه به مرخصی ببرند و سپس به‌شرط منفی بودن تست کرونا، مجدداً به موسسه بازگردانند. اما طبق پروتکل‌های ضدکرونایی، اغلب مراکز نگهداری، اجازه مراجعه خانواده‌ها جهت ملاقات با مددجویان را نمی‌دهند و این باعث آسیب روحی و روانی به مددجویان این مراکز می شود.

سامان سلیمانی مرند، مدیر روابط عمومی موسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران به «اکونگار» گفت: از زمانی که کرونا در کشور شیوع یافته است، موسسه ما هم در قرنطینه است و به همین دلیل خانواده‌ها نیز حق حضور در موسسه و دیدار از فرزندان خود را ندارند، اگر قصد دارند که در کنار فرزندانشان باشند یا آن‌ها را ببینند، می‌توانند فرزندانشان را به مرخصی یک‌ماهه ببرند. سپس به‌شرط منفی بودن نتیجه تست PCR می‌توانند مددجویان را به موسسه بازگردانند.

به گفته سلیمانی ، تقریباً، نیمی از خانواده‌ها، مددجویان را به مرخصی برده‌اند و تاکنون هیچ‌یک از مددجویان کرونا نگرفته‌اند. او افزود: ورود افراد متفرقه  هم به این مرکز ، کاملاً ، ممنوع است.

وی در پاسخ به این سؤال که تأثیر محدودیت‌های کرونایی بر وضعیت روحی و روانی مددجویان چگونه بوده است؟ تأکید کرد: واحد روانشناسی ما بسیار قوی است و از روش‌های ویژه‌ای برای مهار مشکلات روحی این محدودیت‌ها بر مددجویان استفاده می‌کنند.

به گفته سلیمانی، پیش از کرونا مددجویان به پارک، سینما و اردوهای تفریحی می‌رفتند اما در حال حاضر فقط در موسسه می‌مانند و برنامه‌های تفریحی بیرون موسسه تعطیل شده است. او مدعی است که جشن‌های کوچک با رعایت پروتکل‌های بهداشتی توسط پرسنل برای مددجویان برگزار می‌شود تا دچار افسردگی نشوند.

 

 

تزریق واکسن آنفولانزا به مددجویان و پرسنل مؤسسه

به گزارش روابط عمومی مؤسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران، مددجویان و پرسنل این مرکز، امروز دوشنبه مورخ ۱۳۹۹/۷/۲۱ واکسن آنفولانزا دریافت کردند.

تقویت مهارتهای حرکتی ظریف و توسعه مهارت های حسی-شناختی با ترسیم نقاشی

مهارت های حرکتی ظریف شامل هر گونه حرکت تخصصی دست , مج و انگشتان می باشد. و اکثر مهارتهای مقدماتی نوشتن و ترسیم مانند گرفتن مداد در دست و هدایت آن روی کاغذ به توانایی مددجو در حرکات ظریف بستگی دارد . ضمن اینکه مددجویان زمانی شروع به کشیدن تصاویر می کنند که به شناختی از اشکال و رنگ ها و خطوط دست یافته باشند و پس از آن هرچه که مددجو در اثر هنری اش، از نظر شکل و اندازه ترسیم می کند نمودی از سطح تفکر اوست و در این اثر احساسات, عواطف و ادراک خود را از دنیای پیرامون منعکس می کند. مددجویان برخی از مفاهیمی را که ممکن است برای سایر افراد بدیهی باشد مانند فاصله , تفاوت اندازه و تفاوت بافتی را درک نمی کنند و نقاشی فرصت مناسبی است تا در حین این فعالیت بصری مفاهیم را به شکلی آگاهانه فرابگیرند.

با توجه به این که اکثر مددجویان از فعالیت های ترسیمی و کار با انواع ابزار و لوازم نقاشی لذت می برند , این فعالیت فرصتی را فراهم می کند تا با دقت و تمرکز بیشتری به یادگیری چگونه نگاه کردن به جزئیات کوچک , تمرکز روی دستیابی به یک نتیجه خاص و تمرین و تکرار فعالیت های ترسیمی دشوار بپردازند.

با توجه به اینکه ضعف در مهارت های حسی از جمله هماهنگی چشم و دست می تواند بر انجام امور روزمره زندگی تأثیر بگذارد و ضعف در دست و عملکرد آن در انجام امور روزانه می تواند فعالیت فرد و ارتباط اورا با محیط اطراف مختل کند، این فعالیت هنری می تواند به بهبود هماهنگی بین چشم و دست کمک نماید و مددجو را قادر سازد تا بین آنچه می بیند و آنچه انجام می دهد ارتباط برقرار کند.

ترسیم نقاشی فرصتی را فراهم می کند تا مددجویان بتوانند خود را ارائه بدهند و با گرفتن تأیید و کسب تشویق از جانب مربی ، از اعتماد به نفس بیشتری برخوردار شوند و احساس انگیزه و ارزشمند بودن را داشته باشند و در خلق اثر هنری خود تخیل ، افکار و احساسات خود را وارد کنند و نقاشی را شکل مهم دیگری از ارتباط بدانند و دست یابی به این امر مهم باعث توانمند سازی مددجویان به بیان آنچه احساس می کنند می شود.

 

شیرین ترحمی – مربی آموزشی مؤسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران

 

 

 

 

فرایند مددکاری اجتماعی (بخش اول)

به طورکلی، فرآیند مددکاری اجتماعی شش مرحله دارد که در این یادداشت به بررسی اولین مرحله آن یعنی«مطالعه و جمع آوری اطلاعات» می پردازیم.

مطالعه و جمع آوری اطلاعات

نخستین اقدام مددکار اجتماعی در فرایند کمک به مراجع (معلول) جمع آوری اطلاعات است. مددکار اجتماعی حرفه ای در پی آن است که در کوتاه ترین زمان، بیشترین و دقیق ترین اطلاعات درباره مشکل مراجع (معلول) بدست آورد. اطلاعاتی که مددکار اجتماعی در این مرحله جمع آوری می کند به این ترتیب است:

۱- اطلاعات در خصوص تاریخچه و روند مشکل، یعنی اینکه مشکل از چه زمانی شروع شده است، و تا زمان مراجعه به مددکار اجتماعی، چه روندی را طی کرده است.

۲- اینکه مراجع تا زمان رجوع به مددکار اجتماعی چه اقدامی برای حل مشکل یا برطرف کردن نیاز خود انجام داده و چه نتیجه ای گرفته است. ( اگر اقدامی انجام شده است و نتیجه مثبتی نداشته است، علت آن بررسی شود)

۳- اطلاعات درباره اینکه عوامل زمینه ساز یا مؤثر در بروز مشکل یا مشکلات کدام است.

۴- شناخت عوامل زمینه ساز، مددکار اجتماعی را یاری می کند تا در تدوین برنامه های کمکی برای حل مشکل مراجع، راهکارهای اساسی را با همکاری مراجع اتخاذ و در واقع ریشه ای و اساسی مشکلات را حل کند، بگونه ای که به هدف اصلی مددکاری که همان استقلال نسبی مراجع است، دست یابد. حال که اهمیت شناخت عوامل زمینه ساز بروز مشکل در تدوین برنامه های کمکی فردی و برنامه های پیشگیرانه روشن شد، به تقسیم بندی آنها اشاره می شود. عوامل زمینه ساز بروز مشکل در سه دسته جای می گیرد:

الف) عوامل مربوط به فرد: مانند عقب ماندگی ذهنی، فرزند اول بودن، نارس بودن کودک، بچه های بیش فعال و …

ب) عوامل مربوط به خانواده:  مانند والدین معتاد، خانواده از هم گسیخته، بی سوادی والدین، والدین آزاردیده در دوران کودکی و …

ج) عوامل مربوط به جامعه: مانند فقدان حمایت های قانونی از کودکان آزار دیده، مشکلات اقتصادی، فرهنگی و …

پس در مرحله جمع آوری اطلاعات، مددکار اجتماعی باید بتواند این سه دسته عوامل را تفکیک کند، چون نوع برخورد با این عوامل ممکن است جزء عوامل زمینه ساز و آشکار ساز نیز باشد.

حال به برخی از شیوه های جمع آوری اطلاعات، اشاره و نکاتی کلی را درباره آنها مطرح می کنیم. این شیوه ها عبارتند از:

۵- در این مرحله مددکار اجتماعی لازم است اطلاعات دقیقی در خصوص پیامدهای مشکل در زمان حال نیز بدست آورد. چراکه محور اصلی تشخیص مشکل و تدوین برنامه کمکی پس از عوامل مؤثر در بروز مشکل، پیامدهای مشکل می باشد.

      • مصاحبه با مراجع یا معلول، خانواده و …
      • مشاهده
      • خوب گوش کردن
      • بازتاب
      • تصریح
      • بازدید از منزل
      • مدیریت و رهبری
      • مطالعه پرونده قبلی در مرکز کار مددکار یا مراکز دیگر

 

گردآورنده: فاطمه قهرمانی – مددکار مؤسسه خیریه توانبخشی معلولین ذهنی تهران